28 mrt Wijze lessen van verliezers
In de krant las ik vandaag een leuk artikeltje van neuropsycholoog Chantal van der Leest. Zij bekijkt onze gedragingen op de werkvloer. Ze schrijft dat mensen geneigd zijn om naar het succes van anderen te kijken om zelf ook succesvol te worden. Hier is zelfs onderzoek naar gedaan.
Ze gebruikt een voorbeeld uit de 2e wereldoorlog. De Amerikanen wilden de bommenwerpers extra pantseren omdat veel vliegtuigen niet terug keerden van hun missie. Ze maakten daarmee de denkfout dat ze keken naar de beschadigde onderdelen van de vliegtuigen die wel terug gekeerd waren. Maar dat was natuurlijk niet handig. Het ging juist om de vliegtuigen die niet waren teruggekeerd. En die hadden andere beschadigingen. De Amerikanen maakten dus de denkfout om alleen naar de “winnende” vliegtuigen te kijken.
Dit verhaal daagde mij uit om te vertalen naar de werksituatie. En dan specifiek naar het omgaan met stress. Als je je stress wilt verlagen heb je de neiging om te kijken naar je collega’s die geen of weinig stress hebben. Wat doen zij anders dan jij? De volgende voorbeelden heb ik al vaker voorbij horen komen. “Ik laat onze manager gewoon maar kletsen. Dat kun jij ook beter doen.” Of “Die klanten wachten maar even. Dat snappen ze best wel.” Of “Ik gooi mijn mails na de vakantie allemaal weg. Ze mailen vast nog wel een keer als het echt belangrijk is.” Waardevolle tips? Misschien.
Maar wat doet je collega die altijd gestrest rond loopt? Wat deed je collega die nu thuis zit met een burn-out? Of wat deed die collega die inmiddels vertrokken is “omdat het allemaal aan de organisatie lag”?
Van de “verliezers” kun je veel leren. Het woord “verliezer” klinkt misschien niet zo fijn. Zo noem ik het omdat dit woord het beste weergeeft waar het om draait. Ook ik was ooit een verliezer en kreeg een burn-out. Op het moment zelf was het natuurlijk niet fijn. Maar wat een wijze lessen heb ik hiervan geleerd.
Een greep uit mijn persoonlijke lessen.
• Ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn welzijn. En als mijn werkgever te weinig zorg voor me heeft dan zal ik dat bespreekbaar moeten maken om samen tot een oplossing te komen.
• Zorg voor stimulerende mensen om je heen. Laat mensen maar kletsen die zeggen dat het allemaal zo erg is. Of dat je het werk niet aankunt. Dat helpt je niet. Natuurlijk is het fijn als je empathische mensen om je heen hebt. Maar probeer de balans te vinden tussen steun en stimulans vragen. Dat vraagt wel wat kracht want je moet uit de slachtofferrol stappen. En dat is niet altijd even makkelijk.
• Zorg dat je meer kennis gaat vergaren als je het gevoel hebt dat je vast loopt. Ik ben trainingen gaan volgen en boeken gaan lezen over timemanagement. Er ging een wereld voor me open.
De moraal van dit verhaal is dat je veel kunt leren van de “verliezers”. Vraag die verliezers maar eens waar ze last van hebben of ooit hadden. Wat doen ze? Misschien zijn zij een spiegel voor je en krijg je vandaag een mooi inzicht over jezelf. En het is natuurlijk het allermooiste als je van jezelf kunt leren zoals ik dat gedaan heb. Sommige fouten zal ik namelijk nooit meer maken. En dat zorgt er voor dat ik veel effectiever ben in mijn werk. En dat ik mijn werkstress steeds beter onder controle kan houden. Wat is dat toch fijn!